Zusje van..

Voor onze dochter valt het niet altijd mee om ‘zusje van' te zijn. Nu is ze nog op kleuterleeftijd en heeft nog niet bewust door dat haar oudere zus autisme heeft en daardoor een andere aanpak nodig heeft. Soms zijn er van die momenten dat het verschil tussen 'dochter mét' en 'dochter zonder' zo duidelijk is. Dat doet wel eens pijn. En tegelijk maakt het ook dankbaar. Want een 'dochter zonder' is niet vanzelfsprekend. We wéten wat het is om een 'dochter met' te hebben. 

Ook zijn er van die dagen dat ik 'docher zonder' vrolijk als een vlinder zie genieten van de dag. Zoals vandaag. Zus had eerst school, daarna een feestje. En dus leek het me een goed idee om met kleuter-dochter en dreumes-zoon wat leuks te gaan doen. Nieuwe sokken hadden de meiden nodig. En de kleuter had ik een nieuwe pet tegen de zon beloofd (altijd handig, als het zomer seizoen bijna om is, ahum!).

Met de meiden kom ik maar zelden in winkels. En dan ook zéker niet te veel want de oudste raakt dan overprikkeld. Als we als eens gaan, dan wordt alles van tevoren doorgesproken. En tijdens het winkelen moet ik het lijntje met de oudste kort houden. Continue een soort check of we nog op de goede golflengte zitten of dat ze er al is afgerold. Ik weet niet beter. En het werkt. Dus die keren doe ik het zo, zonder al te veel na te denken. 

Vandaag hoefde dat allemaal niet. “kom, we gaan met de bus!”, “Yes!”, riep dochter blij. Natuurlijk liep ik uit dus waren we er nog tegen etenstijd. Geen probleem, we halen gewoon een broodje. Dochter genoot zichtbaar. En ik dus ook. Tot ze onder het broodje eten opeens een vraag stelde waar ik van binnen heel stil van werd: “droom ik, mama, of is het echt?”, met een ernstig trekje op haar snoetje.

Nee, het valt niet altijd mee om ‘zusje van..’ te zijn. Ik spreek uit ervaring. We houden je goed in het oog, lieve fladderende vlinder!

En op mijn vraag wat ze het leukste van deze dag vond was het antwoord: mijn nieuwe pet én de bus :-) Ik zeg: geslaagde dag!