Doorgaan naar hoofdcontent

Even voorstellen

 Mijn naam is Erica van Elsäcker, getrouwd en moeder van 3 kinderen. Ik werk 2 dagen in het basisonderwijs. Werken met kinderen is geweldig! 

Naast moeder, echtgenote en juf ben ik nog van alles: (schoon)dochter, (schoon)zus, vriendin, buurvrouw, lid van een kerkelijke gemeente, tante, collega.. noem maar op. Soms vergeet een mens (ik in ieder geval wel) hoeveel verschillende rollen hij of zij heeft. Interessant om je dat eens te realiseren.  Alhoewel het voor sommigen misschien confronterend kan zijn; is het mogelijk om verandering aan te brengen in de hoeveelheid rollen die je vervult?


Op een zekere dag kreeg ik opeens blog-kriebels. Na diep graven liggen er (denk ik) 2 redenen aan ten grondslag. Heel verschillende redenen. Als eerste vind ik het geweldig om te ‘praten’ over de onderwerpen die mij interesseren. En over de zaken die mij bezighouden. Van die onderwerpen die je niet zomaar in de wandelgangen bespreekt. Of waar je maar net op moet komen in een gesprek. Terwijl het zo leuk is om kennis te delen! 

Dus ga ik in een volgende blog bijvoorbeeld schrijven over mijn huishoudelijk avontuur, inclusief een geweldige methode die iedereen moet kennen ;-). Want dat huishouden blijft toch een uitdaging hè? Zeker met jonge kinderen/werk/druk sociaal leven/vul maar in.

En op mijn onderwerpen lijstje staat nog meer leuks.


De 2e Reden is meer persoonlijk. Eén van onze dochters heeft een vorm van autisme. Dat heeft invloed op ons hele leven. Al is het voor de buitenwereld soms nauwelijks zichtbaar. En dus wil ik er af en toe een blog aan besteden om er meer bekendheid aan te geven. Een kijkje in onze “ASS-keuken", zeg maar. 

Bij de blogs is de mogelijkheid om te reageren, maak er gerust gebruik van. Dat lijkt me leuk! 


Reacties

  1. Annemie11 september 2020 om 04:37

    Succes met je blog!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Unknown14 september 2020 om 12:02

    Stoer dat je dit doet joh!! Naast al je taken hier nog even tijd voor vrijmaken 🤭🤭maar ik kan me voorstellen dat het ook soort oplucht ofso.. Gaaf hoor! Ik lees mee🤭😄😄succes hee!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De buitenkant van iemand met autisme

Maar je ziet helemaal niks!  Deze opmerking is wel eens gezegd over onze dochter met autisme. En het is denk ik vaak door mensen heen gegaan: zij, autisme? Ik zie het helemaal niet en eigenlijk merk ik het ook niet.  En dat klopt. Zo op het oog is er niets bijzonders aan haar te zien en ook merk je het niet altijd in haar gedrag. Dat is enerzijds haar kracht. Ze is heel goed in observeren en sociaal kopiëren. We leren haar thuis sociale vaardigheden aan en oefenen met sociale situaties. En zo weet ze zich in de meeste situaties goed staande te houden. Best heel fijn, daar zal ze in de toekomst veel aan kunnen hebben! Aan de andere kant zorgt het ook voor onbegrip. Want kijk eens hoe goed ze het doet, het zal wel meevallen, toch? Ja, er zijn momenten dat het wel meevalt. Als ik haar op het schoolplein zie spelen met vriendjes en vriendinnetjes voel ik me trots. Wat doet ze het goed! Als ik haar blij zie kletsen met goede bekenden of familie dan maakt het me blij.  Helaas z...
8 reacties
Meer lezen

Door de ogen van mijn dochter met autisme

Al heel wat blogs schreef ik over autisme in het gezin. Ik nam je mee voor een kijkje   achter de voordeur. Hoe gaat het eraan toe in ons gezin met autisme? Eén ding hebben al deze blogs gemeen: ze zijn allemaal door mij geschreven. Wat nu als mijn dochter een blog zou schrijven? Wat als zíj eens een kijkje zou geven in haar leven met autisme? Hoe zou zo’n blog eruitzien? Zou ze vertellen over de kleding die ze ’s ochtends aantrekt maar waarvan de jurk echt niet fijn zit; zodra je de arm naar voren doet, voel je de stof opkruipen. Dat voelt vervelend! En je voelt dat de hele tijd. Mama zegt dat deze jurk mooi staat, maar ik voel de stof schuren op mijn arm. Wat nu? En terwijl ik me aankleed vraagt mama wat ik op mijn brood wil. Hoe kan ik daar nu over nadenken? Ik voel die jurk steeds dus ik antwoord: ‘weet ik niet…’. En dan het haren kammen; elke dag vraag ik aan mama of ze echt zo zacht mogelijk wil doen. Elk klitje voel ik zo hard. Echt niet fijn. Of zou ze vertellen o...
6 reacties
Meer lezen

Lockdown en autisme

Een maand of 3 geleden schreef ik onderstaande tekst in een besloten groep met andere ouders van kinderen met autisme. Er was veel herkenning.  Uiteraard niet voor iedereen, want zoals elk kind anders is, is ook elk kind met autisme anders. Lees hier over de overeenkomsten die er zijn tussen het leven in lockdown en leven met autisme.  Lockdown en autisme  De intelligente lockdown... ingrijpend, dat was het voor iedereen. Er zijn ook mensen die al vóór deze periode in een soort intelligente lockdown zaten en erin zullen blijven zitten. Zo voelt het tenminste wel met onze ASS-dochter. Want opeens vielen mij de overeenkomsten op. Vermijd drukte. Hoe vaak hebben we dat onze premier horen zeggen? Ontelbare keren. Iedereen (oké, bijna iedereen..) paste zich aan: drukte werd vermeden.  En onze ASS-dochter? Vermijd drukte! Dat is wat we nu al zo’n  6 jaar doen. Grote groepen? Niet verstandig. Verjaardagen? Altijd een uitdaging. Drukke uitjes? Liefst op het meest rustig...
4 reacties
Meer lezen