Doorgaan naar hoofdcontent

Nieuwe schoenen!

Vandaag kreeg ik een foto herinnering; 4 jaar geleden op deze dag kocht ik met mijn dochters nieuwe schoenen. Ze poseerden in de buurt van de winkel. 

Toen ik de foto zag moest ik meteen denken aan de doos met schoenen die al wekenlang thuis staat. Met splinternieuwe schoenen erin. Nieuw. Anders. Nog niet aan gewend.


Er is geen pijl op te trekken. Sommige nieuwe schoenen gaan meteen dezelfde dag aan en -figuurlijk gesproken- ook niet meer uit. De oude schoenen kijkt ze niet meer naar om. Terwijl de drempel een andere keer torenhoog ligt om de nieuwe schoenen überhaupt een keer aan te trekken. 


Net zoals nieuwe kleding. Zo ondertussen weet ik behoorlijk goed wat haar voorkeur heeft. En dan niet alleen qua kleur en print maar bijvoorbeeld ook de pasvorm. Niet te nauwsluitend maar ook niet te wijd. Rokjes bij voorkeur een uitlopend model zodat ze bewegingsruimte heeft. Liever geen kraagjes, ritsen, knoopjes, frutsels. En let op de labels! Bedrukte merknaam en maat in plaats van een label zijn favoriet; scheelt een label in je nek (lees: prikkels). Soms is netjes tweedehands het fijnst, dat is niet meer zo stug als nieuw :-) 

Alhoewel ik het ondertussen aardig weet allemaal, gebeurt het toch wel eens dat een bepaald kledingstuk wordt afgekeurd. Dat calculeer ik al zo'n beetje in met het vullen van de kasten (geen probleem; dan koop ik wel wat meer! 😉)


Met schoenen wordt dat wat lastiger! Haar "winterschoenen" staan al een tijdje te wachten. Nieuw, zonder labeltjes, maar nog onbelopen dús stug. En anders dan haar "zomerschoenen". Ik geef het de tijd. Binnenkort eerst binnen maar eens passen. Wat zegt het spreekwoord ook alweer? 'Gooi geen oude schoenen weg, voordat je nieuwe hebt!'. Bij ons is het: 'Gooi geen oude schoenen weg, ook niet als je nieuwe hebt!'. 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

De buitenkant van iemand met autisme

Maar je ziet helemaal niks!  Deze opmerking is wel eens gezegd over onze dochter met autisme. En het is denk ik vaak door mensen heen gegaan: zij, autisme? Ik zie het helemaal niet en eigenlijk merk ik het ook niet.  En dat klopt. Zo op het oog is er niets bijzonders aan haar te zien en ook merk je het niet altijd in haar gedrag. Dat is enerzijds haar kracht. Ze is heel goed in observeren en sociaal kopiëren. We leren haar thuis sociale vaardigheden aan en oefenen met sociale situaties. En zo weet ze zich in de meeste situaties goed staande te houden. Best heel fijn, daar zal ze in de toekomst veel aan kunnen hebben! Aan de andere kant zorgt het ook voor onbegrip. Want kijk eens hoe goed ze het doet, het zal wel meevallen, toch? Ja, er zijn momenten dat het wel meevalt. Als ik haar op het schoolplein zie spelen met vriendjes en vriendinnetjes voel ik me trots. Wat doet ze het goed! Als ik haar blij zie kletsen met goede bekenden of familie dan maakt het me blij.  Helaas z...
8 reacties
Meer lezen

Door de ogen van mijn dochter met autisme

Al heel wat blogs schreef ik over autisme in het gezin. Ik nam je mee voor een kijkje   achter de voordeur. Hoe gaat het eraan toe in ons gezin met autisme? Eén ding hebben al deze blogs gemeen: ze zijn allemaal door mij geschreven. Wat nu als mijn dochter een blog zou schrijven? Wat als zíj eens een kijkje zou geven in haar leven met autisme? Hoe zou zo’n blog eruitzien? Zou ze vertellen over de kleding die ze ’s ochtends aantrekt maar waarvan de jurk echt niet fijn zit; zodra je de arm naar voren doet, voel je de stof opkruipen. Dat voelt vervelend! En je voelt dat de hele tijd. Mama zegt dat deze jurk mooi staat, maar ik voel de stof schuren op mijn arm. Wat nu? En terwijl ik me aankleed vraagt mama wat ik op mijn brood wil. Hoe kan ik daar nu over nadenken? Ik voel die jurk steeds dus ik antwoord: ‘weet ik niet…’. En dan het haren kammen; elke dag vraag ik aan mama of ze echt zo zacht mogelijk wil doen. Elk klitje voel ik zo hard. Echt niet fijn. Of zou ze vertellen o...
6 reacties
Meer lezen

Lockdown en autisme

Een maand of 3 geleden schreef ik onderstaande tekst in een besloten groep met andere ouders van kinderen met autisme. Er was veel herkenning.  Uiteraard niet voor iedereen, want zoals elk kind anders is, is ook elk kind met autisme anders. Lees hier over de overeenkomsten die er zijn tussen het leven in lockdown en leven met autisme.  Lockdown en autisme  De intelligente lockdown... ingrijpend, dat was het voor iedereen. Er zijn ook mensen die al vóór deze periode in een soort intelligente lockdown zaten en erin zullen blijven zitten. Zo voelt het tenminste wel met onze ASS-dochter. Want opeens vielen mij de overeenkomsten op. Vermijd drukte. Hoe vaak hebben we dat onze premier horen zeggen? Ontelbare keren. Iedereen (oké, bijna iedereen..) paste zich aan: drukte werd vermeden.  En onze ASS-dochter? Vermijd drukte! Dat is wat we nu al zo’n  6 jaar doen. Grote groepen? Niet verstandig. Verjaardagen? Altijd een uitdaging. Drukke uitjes? Liefst op het meest rustig...
4 reacties
Meer lezen