Alweer zeven jaar geleden was ik zwanger van de oudste. 9 maanden lang hadden we de tijd om ons voor te bereiden op onze kleine ukkepuk. Het lijkt van tevoren zo ontzettend lang; dat is het ook wel een beetje. En toch ook fijn om in praktische zin alles voor te bereiden; zorgen dat alle benodigde spullen worden aangeschaft (oké, en af en toe ook wat ónnodige spullen ;-)). Daarnaast ook erg fijn om je mentaal voor te bereiden. Fijn én lastig! Want hoe bereid je jezelf nu voor op iets waarvan je geen idee hebt wat het is? Zo voelde het voor mij wel eens. En dus deed ik maar wat: ik verslond tijdschriften, boeken, zwangerschapspagina's en hoorde allerlei verhalen aan. En langzaam begon ik zo mijn beeld te vormen. Te mijmeren over hoe het zijn zal met een kleintje erbij. En jawel, ik merkte dat ik steeds meer plaatjes in mijn hoofd ging vormen. Sommige dingen wist ik absoluut niet; bijvoorbeeld hoe ons kindje eruit zou zien. We wisten überhaupt niet of het een jongen of meisje zou zij...
Lees mee over mijn echte leven; beschreven in eerlijke blogs. Soms voel ik me als een vlinder; vrij en fladderend. Soms als een vis, bubbelend en onzichtbaar voor de buitenwereld.